با ورود به آذر ۱۴۰۴، واژه «اقتصاد مقاومتی» بارها تکرار شده است، اما آیا مردم در سبد خرید خود این مقاومت را حس میکنند؟ گذر از اقتصاد نفتی و تکمحصولی نیازمند شجاعت اجرایی است، نه فقط بیانیههای مطبوعاتی.
اقتصادرسا؛ / علی بیات/آذر ماه، فصل ارزیابی عملکرد اقتصادی سال است. شاخصهای کلان ممکن است ثبات نسبی را نشان دهند، اما واقعیت کف بازار متفاوت است. تورم ساختاری و کاهش ارزش پول ملی، قدرت خرید خانوارها را تحت فشار قرار داده است. راهکارهای سنتی مانند کنترل دستوری قیمتها دیگر پاسخگو نیستند و تنها باعث ایجاد بازار سیاه و فساد میشوند. اقتصاد مقاومتی واقعی یعنی تقویت تولید داخلی، بهبود محیط کسبوکار و جذب سرمایهگذاری مستقیم خارجی.
چالش اصلی در آذر ۱۴۰۴، «اعتمادسازی» است. بخش خصوصی که سالها با بیثباتی قوانین دستوپنج نرم کرده، اکنون با احتیاط کامل عمل میکند. دولت باید با تضمین حاکمیت قانون و شفافیت مالی، ریسک سرمایهگذاری را کاهش دهد. همچنین، حمایت از شرکتهای دانشبنیان و استارتاپها میتواند موتور محرکه جدیدی برای رشد اقتصادی باشد. این شرکتها نه تنها اشتغالزا هستند، بلکه واردکننده فناوریهای نوین به کشور میشوند.
علاوه بر این، مسئله تحریمها همچنان سایه سنگینی بر تجارت خارجی انداخته است. تنوعبخشی به شرکای تجاری و استفاده از مکانیزمهای پرداخت غیردلاری، ضرورتی انکارناپذیر است. اما این اقدامات نباید جایگزین اصلاحات ساختاری شوند. بدون توسعه صادرات غیرنفتی و افزایش بهرهوری، هیچ راه فراری از چرخه تورم وجود ندارد.
در نهایت، اقتصاد مقاومتی یک پروژه ملی است که مشارکت همه اقشار جامعه را میطلبد. مصرفکنندگان ایرانی با انتخاب کالای باکیفیت داخلی، میتوانند به تولیدکنندگان کمک کنند. همزمان، مسئولان باید با حذف موانع اداری و بوروکراسی پیچیده، فضا را برای رشد کسبوکارها هموار کنند. آذر ۱۴۰۴ زمانی است که باید ثابت کنیم ایران میتواند بر بحرانها غلبه کند، اگر ارادهای جمعی برای تغییر وجود داشته باشد.
